Saint Nicolas

Misschien herinnert u zich dat ik bij mijn commentaar op Rejoice in the Lamb vertelde dat er veel “kindmuziekplezier” is aan Benjamin Britten. Daarmee bedoel ik niet dat Brittens muziek kinderachtig is, maar dat die vaak beeldend tot ons voorstellingsvermogen spreekt (en daarnaast vele andere plezieren kent).

De cantate vertelt het verhaal van de heilige Nicolas, de 4e eeuwse Griekse bisschop van Myra in Turkije. Veel van de huidige Sinterklaas-gebruiken stammen af van oude legendes om zijn persoon. Dat voor ons de heilige Nicolaas uit Spanje komt, is de “schuld” van de 19e eeuwse Amsterdams onderwijzer Jan Schenkman, die ook de stoomboot verzon en ook de schimmel en de schoorsteen.

De cantate begint met te vertellen dat we de mens Nicolas niet meer zien door de heiligheid die hem omringt en vraagt aan Nicolas om te spreken en zich kenbaar te maken. Dat doet hij. Hij spreekt over lang vervlogen tijden waarin hij onder zijn getrouwen was. Zij zijn dood maar hun geloof is na eeuwen vervolging en opoffering het zaad geweest voor zijn verdere verbreiding. Dit deel eindigt met een gebed aan God dat wij de ware weg naar Liefde en Geloof mogen vinden.

Het tweede deel verhaalt van de kindertijd van Nicolas. Elk deel van de vertelling wordt afgerond met de kinderstem van Nicolas die roept: God be Glorified. Eerst springt hij uit de moederschoot, dan ligt hij in windsels. Dan rent hij vrolijk en onschuldig rond, springt in bad, wordt bekend (iedereen in het dorp weet al dat hij een heilige is) en trekt pelgrims aan die naast hem in gebed neerknielen en dan eindigt hij als man die met een volle tenor stem hetzelfde God be Glorified zingt.

In deel 3 draagt Nicolas zijn leven op aan God. Hij zingt over de hopeloosheid, eenzaamheid en de armoe van de mens en zegt dat hij alles deed om die te verlichten. Alles gaf hij op van zijn vroegere, rijke leven ter leniging van de noden van anderen, maar God en Liefde vroegen telkens meer tot hij de nederigheid aanvaardde en toen was de Liefde tevreden. Het is een prachtig stuk muziek waarin de woestenij waarop ons bestaan kan lijken, prachtig vertolkt wordt.

In deel 4 scheept Nicolas in om een pelgrimsreis naar Palestina te maken. Alles lijkt rustig en de matrozen vermaken zich met dobbelen (we horen de munten ketsen). Nicolas waarschuwt voor een storm maar ze besteden geen aandacht aan hem. Dan steekt de wind op en het schip gaat rollen en is speelbal van de golven. De matrozen roepen bevelen naar elkaar en jammeren dat ze het einde nabij voelen. Nicolas weet ze te manen tot gebed en de storm gaat liggen. Dit deel eindigt met een prachtige reflectie op de mens die alleen in opperste nood zich tot God weet te wenden en een gebed om ons te leren nederig en dankbaar te zijn.

In deel 5 komt Nicolas in Myra en wordt daar tot bisschop gewijd. Alle parafernalia die bij zijn ambt horen worden hem aangedaan en omgehangen. Het deel eindigt met een hymne die door de hele congregatie (u dus) gezongen wordt, en u kent de melodie (maar misschien niet de naam: Old Hundredth Psalm Tune).

In deel 6 zit Nicolas in de gevangenis (in de tijd van de vervolging van de christenen). Nicolas maant de christenen om de wildernis die het leven is te accepteren en zich tot God te wenden om het leven dragelijk en zinvol te maken.

Deel 7 vertelt het verhaal hoe drie jongens door een kwaadaardige slager in een vat werden gepekeld en opgediend in een herberg ten tijde van een grote hongerssnood. Nicolas weigert te eten en roept Timothy, Mark en John uit de dood. Het is een van de vele kindervriend legendes van de heilige Nicolas.

Deel 8 gaat verder over zijn vele andere goede werken van liefdadigheid en genade.

Deel 9 eindigt met de dood van Nicolas. Onder de regels waarin Nicolas de dood verwelkomt zingt het koor het Nunc dimittis, de hymne die Simeon sprak toen zijn oude ogen het kind Jezus zagen bij de opdracht in de Tempel. Ook dit deel eindigt met een hymne die u kent en die u mee kunt zingen. Hij staat bekend als The London New en is getiteld God moves in mysterious ways.

Gepubliceerd in Tref. 393 (november 2011)

Bezoekers van de Hohe Messe

Tijdens de pauze van de Hohe Messe spreekt verslaggever Menne Vellinga met enkele kerkgangers over hun bezoek aan de Westerkerk. Een enkele komt er met grote regelmaat, zowel ’s morgens als tijdens deze avonddiensten, anderen komen speciaal voor de cantatedienst. Het publiek is een mix van alle gezindten, ouderen maar ook veel jongeren.

Peter Vos (tenor)

Peter Vos c Jostijn LigtvoetNa een succesvol afgeronde studie geneeskunde aan de universiteit van Maastricht, genoot de lyrische tenor Peter Vos, zijn zangopleiding bij Christa Wolfs-Van den Bosch, Jos van Eyck en Manfred Jung tot medio 2008. Van 2010 tot aan diens plotse overlijden in 2012 werd hij gecoacht door tenor en dirigent Hein Meens. Deze introduceerde Peter in het boeiende Bach-repertoire. Hij volgde masterclasses bij John Bröcheler, Manfred Jung, Kurt Moll, Sigrid van der Linden en interpretatieles bij Joop Schets, Paul Waerts en Jan Joost van Elburg. Verder werd en wordt hij zangtechnisch door Frank Hermans en muzikaal door Arjan van Baest gecoacht.

Peter heeft een ruime oratorium en concert ervaring. Enkele bekende werken: evangelist en aria’s in Passionen en Cantates van Bach; Dvorak: Stabat Mater; Franck: les sept dernières paroles du Christ en croix; Rossini: Petite messe Solennelle; Mendelssohn: Elias; Händel: Messiah; Haydn: Die Schöpfung, Die sieben letzten Worte, Paukenmesse; Mozart: Requiem, Missa in C min, Krönungsmesse, en vele andere missen; Ramirez: Misa Criolla; Maunder: Olivet to Calvary; Saint-Saens: Oratoire de Noël, e.v.a.

Daarnaast zong hij een verscheidenheid aan Opera-, Operette- en Musicalrollen in vele talen in binnen- en buitenland, zoals FAUST van Ch Gounod, DANILO in ‘die lustige Witwe’ van Fr Lehár, TASSILO in ‘Gräfin Mariza’ van E Kálmán, ADAM in ‘Der Vogelhändler’ van C Zeller, SIEDLER in ‘Im weissen Rössl’ van R Benatzky, GRENICHEUX in les cloches de Corneville van R Planquette, FALSACAPPA in die Banditen/les Brigands en BLAUWBAARD in Barbe-Bleue van J Offenbach. Hij was halve finalist aan het 1e Cantilena Gesangswettbewerb in Bayreuth in 2007 en laureaat aan het Robert Stolz Gesangswettbewerb in Hamburg in 2003.

Hij werkte samen met dirigenten (en orkesten) als Jean-Yves Ossonce, Marco Zambelli, Raymond Janssen (Limburgs Symfonie Orkest), Laurent Wagner, Ivan Anguélov (Brabants Orkest), Jan Stulen (Orchestra Particolare), Ludo Claesen, Joop Schets (Gelders Orkest, Barokensemble Aspetti Musicali), Paul Waerts (Promenade Orkest), Toon de Graaf (Florilegium Musicum, Holland Symphonie Orkest), Jan Joost van Elburg (Apollo-ensemble, Barokensemble ‘t Kabinet), Arjan van Baest (FBach Koor en Orkest), Ramon van den Boom, Rob Meijer (Dordts Kamerorkest, NASKA), Hein Meens, Niek Idelenburg, Nico van der Meel, e.v.a.

Peter combineert een inspirerende zangpraktijk met zijn werkzaamheden als arts voor mensen met een verstandelijke beperking. Zie ook: www.petervostenor.nl

Foto ©Jostijn Ligtvoet

 

Wat vond u van de Hohe Messe?

Wij vonden de cantatedienst met de Hohe Messe een groot succes. De kerk was tot op de laatste stoel en bank gevuld. We vonden het dankzij de prachtige muziek, ons uitstekende orkest, de getalenteerde solisten en onze inspirerende dirigent een feest!

Heeft u ook genoten van de 500e cantatedienst waarin het Westerkerkkoor de Hohe Messe uitvoerde? Laat het ons weten.

Verder lezen

Mirsa Adami (pianist)

De pianiste Mirsa Adami begon haar pianostudies in Tirana, Albanië bij Elsa Veizi en Takuina Adami. Op jonge leeftijd speelde ze daar met verschillende orkesten en gaf vele recitals in het land. In 1991 kwam ze naar Nederland om haar studie te vervolgen, eerst bij Jan Huizing in Groningen en later bij Jan Wijn aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam. Ze behaalde in 2000 met lof het diploma als uitvoerend musicus en is sindsdien verbonden als repetitor bij De Nieuwe Opera Academie te Amsterdam.

Haar brede interesses leidden tot gevarieerd concerten en activiteiten. Elke zomer begeleidt ze de cellisten bij de masterclasses van Holland Music Sessions. In opdracht van HMS organiseerde ze in 2003 een succesvolle serie kinderconcerten voor de basisscholen rondom Apeldoorn. Ze werkte met schrijvers Willem Jan Otten en Vonne van de Meer en draagt regelmatig gedichten voor in haar recitals. Ze heeft meerdere malen op het Prinsengrachtfestival opgetreden alsmede concerten gegeven in Nederland en andere landen zoals Italië, Frankrijk, Duitsland en Japan.

Ze vormt een vast duo met de violiste Cecilia Bernardini met wie ze in maart 2003 de Vriendenkrans van het Amsterdamse Concertgebouw won. In 2004 maakte ze haar debuut in de Grote zaal van het Concertgebouw met het derde pianoconcert van Prokofiev met het VU orkest o.l.v. Daan Admiraal.
Ook dat jaar gaf ze met de violiste Birthe Blom een serie concerten over Thema en Variaties van de Eerste Weense school. In 2005 nam ze als lid van het Darius Ensemble deel aan de serie Het Debuut.

In december 2005 speelde ze met het Kennermerjeugdoerkst o.l.v. Mathijs Broers het 2de pianoconcert van Rachmaninov in het Concertgebouw in Haarlem. In januari 2006 soleerde ze met hetzelfde pianoconcert in haar geboortestad Tirana met het Albanees Omroeporkest onder de Russische dirigent Leonid Nikolayev.
Sinds 2007 is Mirsa een van de pianisten/presentatoren van de Classic Express bus, ontwikkelt door Prinses Christina Concours. De bus reist door het hele land en brengt klassieke kamermuziek ten gehore aan klassen van lagere scholen. In April 2008 speelde ze met de Noorse cellist Håkon Samuelsen in de serie “Masters on tour” in het Concertgebouw Amsterdam, in Bratislava en in Riga.

In seizoen 2008-2009 speelde ze de pianoconcerten van Mozart (Rondo), Brahms (eerste pianoconcert), Beethoven (derde pianoconcert) en Von Weber (Konzertstück).

Meer informatie op www.mirsaadami.com